„» — Opowieści..
Od dawna znany był list Chopina, w którym pisał on do przyjaciół, że wyjeżdża z Warszawy i via Płock zdąża do Gdańska. Wizytę Chopina w Gdańsku potwierdzała także większość jego biografów. Brak jednak było bliższych o tym pobycie szczegółów. Cierpliwe poszukiwania w archiwach, żmudne przeglądy prasy, pozwoliły Wacławowi Mieleszyńskiemu na ustalenie daty wizyty Chopina w Gdańsku. Było to w lipcu 1827 roku. Chopin miał siedemnaście lat i okryty był żałobą po śmierci młodszej siostry Emilki. Dlatego nie mógł w Gdańsku koncertować. Pobyt jego miał charakter prywatnych odwiedzin, a może nawet rekonwalescencji po bolesnym przeżyciu. Był gościem rodziny Jana Lindego, brata słynnego autora „Słownika Języka Polskiego" — Samuela Lindego. Mieszkał też w jego domu przy ulicy Tobiasza 29. Dom ten, niestety, dziś już nie istnieje.
Tyle fakty. Należy żałować, że jest ich tak mało, że nie zachowało się więcej listów, wspomnień, pamiątek, że właśnie rok 1827 należy do najmniej znanych okresów życia Chopina. Być może ktoś uśmiechnie się tu sceptycznie i powie, że to nie jest istotne, gdyż krótkotrwały pobyt Chopina w Gdańsku nie miał wpływu na jego życie, nie pozostawił śladu w jego twórczości. Nie będzie miał racji, każda przecież chwila bytu kształtuje ludzką świadomość i tych parę lipcowych dni spędzonych przez siedemnastoletniego chłopca nad morzem nie mogło pozostać bez wrażenia. Nie wiemy, jak Chopin przeżył rozstanie z Emilką i nie wiemy, jak przeżył spotkanie z Bałtykiem. Lecz wiemy, że tu koił swój ból. I wiemy, że nikt tak jak on nie wyraził głębi ludzkiego cierpienia i piękna polskiego krajobrazu.“(14)